அந்த தெரசு சந்திப்புக்கு பிறகு எங்களுக்குள்ள உள்ள உறவு இன்னும் தீவிரமாகவும், தைரியமாகவும் மாறிட்டுச்சு.அவங்க வீட்டுக்கு நான் அடிக்கடி போக ஆரம்பிச்சிருந்தேன். ஒவ்வொரு சந்திப்பும் இன்னும் ஆழமான உணர்ச்சியோட இருந்துச்சு.
ஒரு நாள் மாலை 7:15 மணி. தம்பி வழக்கமா 8:30 மணிக்கு மேல தான் வருவான். நான் கீதா அக்கா வீட்டுக்கு போனேன். வீட்ல யாரும் இல்ல. நாங்க ரெண்டு பேரும் சோபாவுல உக்கார்ந்து பேசிக்கிட்டு இருந்தோம். நான் அவ கையை பிடிச்சுக்கிட்டு, அவ உதட்டுல ஒரு சின்ன முத்தம் கொடுத்தேன். அவ “டேய்… யாராவது வருவாங்க… மெதுவா டா”னு சொல்லி சிரிச்சா. ஆனா அவ கண்ணுல ஆசை தெரிஞ்சுச்சு.
அதே நேரம் தம்பி கதவை திறந்து உள்ளே வந்தான். நாங்க ரெண்டு பேரும் பயந்து பிரிஞ்சோம். ஆனா அவன் பார்த்துட்டான்.
தம்பி கண்கள் பெருசா ஆகி, ஒரு நிமிஷம் உறைந்து போனான். பிறகு அதிர்ச்சியோட கத்தினான், “என்னடா இது…?! அக்கா… நீ… இவனோட… முத்தம் கொடுக்குறியா?! என் கண்ணுக்கு முன்னாடியே இப்படி பண்றீங்களா?!”
கீதா அக்கா முகம் வெளிறி போச்சு. அவ உடம்பு நடுங்க ஆரம்பிச்சுச்சு. “தம்பி… நீ… எப்ப வந்த? இது… இல்ல… நாங்க வெறும் பேசிக்கிட்டு இருந்தோம்… நீ தப்பா புரிஞ்சுக்காத…”
தம்பி என்னை பார்த்தான். அவ முகம் கோபத்துல சிவந்துச்சு. “டேய் சுரேஷ்… நீ என் அக்காவை இப்படி தொடுறியா? அவ உன் அக்கா மாதிரி… நீ என் அண்ணன் மாதிரி… இப்படி எல்லாம் பண்றியா? உனக்கு வெட்கமே இல்லையா? நான் உன்னை நம்பி வீட்டுக்கு வர விட்டேன்… நீ என் அக்காவை கெடுக்குறியா?”
நான் எழுந்து நின்னேன். கை நடுங்குச்சு. “தம்பி… கேளு… நான் அக்காவை உண்மையா காதலிக்கிறேன். இது வெறும் காமம் இல்ல… நான் அவளை மதிக்கிறேன். நான் அவளை கல்யாணம் பண்ணிக்க வேணும்னு நினைக்கிறேன்.”
தம்பி சிரிச்சான். ஆனா அது கோப சிரிப்பு. “கல்யாணமா? டேய்… நீ அவளோட மாமா பையன். அவ மாமா பொண்ணு. Cousin marriage-க்கு சமூகம் ஒத்துக்கும். ஆனா வயசு வித்தியாசம்? நீ 17, அவ 20. மூணு வருஷம் difference. அதுவும் அக்கா மாதிரி வளர்த்தவ… இப்ப காதல் வருதா? நீ அவளை கெடுக்குற! உனக்கு அவளோட உறவு தெரியாதா?”
கீதா அக்கா அழ ஆரம்பிச்சா. அவ கண்ணீர் வழிய, “தம்பி… நான் தான் அவனை காதலிக்கிறேன்… அவன் என்னை கெடுக்கல. நான் தான் விரும்பினேன்… எனக்கு அவன் தான் வேணும்… வயசு வித்தியாசம் இருந்தாலும் என் மனசு அவனை ஏத்துக்குது…”
தம்பி கோபமா கத்தினான். “அக்கா… நீ என்ன சொல்ற? அத்தை, மாமா தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்? சமூகம் என்ன சொல்லும்? ‘மாமா பொண்ணை அத்தை பையன் கெடுத்துட்டான்’னு பேசுவாங்க. வயசு வித்தியாசம் இருக்குறதால இன்னும் பெரிய பிரச்சனை வரும். நீ அவனை விட்டுடு… இல்லனா நான் அத்தைக்கு எல்லாம் சொல்லிடுவேன். இந்த வீட்டுல இனிமேல் இவன் வரக்கூடாது!”
வீட்ல பெரிய சண்டை மூண்டுச்சு. தம்பி என்னை திட்டினான், கீதா அக்காவை திட்டினான். “நீங்க ரெண்டு பேரும் இப்படி பண்ணி இருக்கீங்கன்னா நான் இனிமேல் இந்த வீட்டுல இருக்க மாட்டேன்”னு சொல்லி அழுதான். அவன் கண்ணீர் வழிய, “அக்கா… நீ எனக்கு எல்லாம்… நீ இப்படி பண்ணுவேன்னு நான் நினைக்கவே இல்ல…”
கீதா அக்கா அழுதுக்கிட்டே தம்பியை கட்டிக்கிட்டா. “தம்பி… என்னை புரிஞ்சுக்கோ டா… நான் இவனை உண்மையா காதலிக்கிறேன். வயசு வித்தியாசம் இருந்தாலும் எனக்கு அவன் தான் வேணும். நீ என் தம்பி… என்னை ஆதரிக்க மாட்டியா? தயவுசெய்து… யார்கிட்டயும் சொல்லாத…”
தம்பி கண்ணீரோட, “அக்கா… எனக்கு உன் மேல ரொம்ப பாசம். ஆனா இது தப்பு. மாமா பொண்ணு கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்… ஆனா இவ்வளவு வயசு difference-ல இப்படி ரகசியமா பண்றது தப்பு. நான் இதை ஏத்துக்க மாட்டேன்”னு சொல்லி அறைக்குள்ள போய் கதவை சாத்திக்கிட்டான்.
தம்பி அறைக்குள்ள போய் கதவை சாத்திக்கிட்ட பிறகு, வீடு முழுக்க பயங்கர அமைதி நிலவுச்சு. கீதா அக்கா தரையில உக்கார்ந்து அழுதுக்கிட்டே இருந்தா. அவ கண்ணீர் வழிய, “சுரேஷ்… எல்லாம் முடிஞ்சுடுச்சு டா… தம்பி தெரிஞ்சுட்டான்… இனிமேல் நம்ம ரெண்டு பேரும் சந்திக்க முடியாது… அவன் அத்தைக்கு சொல்லிடுவான்…”னு கதறினா. நான் அவளை இறுக்க கட்டிக்கிட்டு, “அழாத அக்கா… நான் இருக்கேன். நம்ம காதல் இவ்வளவு சுலபமா முடியாது. நாம மெதுவா பேசி தீர்வு கண்டுபிடிப்போம்”னு ஆறுதல் சொன்னேன். ஆனா உள்ளுக்குள்ள எனக்கும் பயமா இருந்துச்சு.
தம்பி அறைக்குள்ள இருந்து வெளிய வராமல் இருந்தான். நான் வெளியே வரும் போது அவன் கதவை திறந்து, “டேய் சுரேஷ்… இனிமேல் இந்த வீட்டுக்கு வராத. வந்தா நான் அடிச்சு துரத்துவேன். அக்காவை நீ கெடுக்காத. அவளுக்கு வயசு 20, நீ 17. இது தப்பு. மாமா பொண்ணு கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம், ஆனா இப்படி ரகசியமா பண்றது தப்பு”னு மறுபடியும் எச்சரித்தான். அவ கண்ணுல கோபமும், வருத்தமும், பாசமும் கலந்து இருந்துச்சு.
கீதா அக்கா என்னை வெளியே வரைக்கும் அழுதுக்கிட்டே வந்தா. “சுரேஷ்… நீ போ… தம்பி அமைதியாகட்டும். நான் அவனை பேசி சமாதானப்படுத்துறேன். ஆனா நீ என்னை மறந்துடாத டா… எனக்கு உன்னை தவிர வேற யாரும் வேண்டாம்”னு சொல்லி என் கையை இறுக்க பிடிச்சா. அவ கண்ணீர் என் கையில விழுந்துச்சு. நான் அவ கன்னத்தை தடவி, “அக்கா… நான் உன்னை எப்பவும் காதலிப்பேன். இந்த சண்டை நம்ம காதலை தடுக்காது”னு சொல்லி வெளியே வந்தேன்.
அந்த இரவு முழுக்க எனக்கு தூக்கம் வரல. தம்பியோட கோபமும், கீதா அக்காவோட அழுகையும், வயசு வித்தியாசம் பற்றிய அவன் சொன்ன வார்த்தைகளும் திரும்ப திரும்ப மனசுல ஓடுச்சு. மாமா பொண்ணு கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம் என்பது உண்மை தான். ஆனா வயசு வித்தியாசம், சமூக அழுத்தம், குடும்ப உறவு — எல்லாம் ஒண்ணா சேர்ந்து எங்களுக்கு எதிரா நின்னுச்சு.
தொடரும்…
என்னிடம் பேச ஆசைபடும் பெண்கள் மற்றும் எனக்கு அடுத்த தொடர் கதை எழுத உண்மையான பெண்கள் வேணும் என்னுடைய டெலிக்ரம்க்கு மெசேஜ் பண்ணுங்க click Here (பெண்கள் மட்டும்)
