
இந்த அத்தை மகள் கீதா கதை சுரேஷ் மற்றும் கீதாவின் ரகசியமான காதலையும் உடல் இணைவையும் மெதுவாகச் சொல்கிறது. அத்தை மகள் கீதா கதையில் ஆழமான உணர்ச்சிகள் நிறைந்துள்ளன.
அத்தை மகள் கீதாவின் அந்த இரவு என் உடலிலும் மனசிலும் இன்னும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. அவளுடைய மென்மையான முனகல், என் மார்பில் வைத்த தலை, “நீ என் உயிர்” என்ற வார்த்தைகள் — எல்லாம் என்னை விடாமல் பின்தொடர்ந்தன. அன்று காலை நான் வீடு திரும்பிய பிறகும் என் உடல் அவளுடைய வாசத்தை மறக்காமல் இருந்தது. என் கைகளில் அவளுடைய தோலின் உணர்வு இன்னும் மிதந்தது. அத்தை மகள் கீதா கதை
அடுத்த இரண்டு நாட்கள் அத்தை மறுபடியும் வீட்டிற்கு வந்தாள். மாமாவும் அடிக்கடி வரத் தொடங்கினார். வீடு முழுக்க அவர்களுடைய பேச்சு, சமையல் வாசனை, தொலைக்காட்சி சத்தம் நிறைந்திருந்தது. கீதா அக்கா எனக்கு ரகசியமாக மெசேஜ் அனுப்புவாள்.
“இன்னும் இரு நாள் பொறு டா… அத்தை போனதும் சொல்றேன். உன்னை ரொம்ப மிஸ் பண்றேன்.”
அந்த மெசேஜ் வந்ததும் என் இதயம் சற்று இலேசாகும். ஆனால் காத்திருப்பு நீளும்போது மனசு மறுபடியும் கனக்கும். நான் கல்லூரிக்குப் போவேன். பாடம் படிப்பேன். நண்பர்களோடு சிரிப்பேன். ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு வெறுமை ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். மாலையில் வீடு திரும்பும்போது போனைத் திரும்பத் திரும்பப் பார்ப்பேன். அவளுடைய பெயர் தெரிந்தால்தான் மனசு அமைதியாகும்.
மூன்றாவது நாள் மாலை அத்தை போனாள். மாமாவும் வேலைக்குச் சென்றுவிட்டார். கீதா அக்காவின் மெசேஜ் வந்தது.
“வீடு காலியா இருக்கு டா… வா. உன்னை ரொம்ப பார்க்கணும். உன் தொடுதலை உணரணும்.”
நான் உடனே புறப்பட்டேன். சைக்கிளில் வேகமாகச் சென்றேன். வீட்டு வாசலை அடைந்ததும் இதயம் வேகமாக அடித்தது. கதவைத் தட்டியதும் அவள் திறந்தாள். என்னைப் பார்த்ததும் அவளுடைய முகம் மலர்ந்தது. ஆனால் கண்களில் ஒரு மெல்லிய ஏக்கம் தெரிந்தது. நான் உள்ளே நுழைந்ததும் அவள் கதவை மூடி, என்னை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள்.
“சுரேஷ்…” அவள் குரல் தழுதழுத்தது. “இந்த இரண்டு நாள் எனக்கு ரொம்ப நீண்டதாக இருந்தது. அத்தை முன்னாடி உக்காந்து இருக்கும்போது உன்னை நினைச்சுக்கொண்டே இருந்தேன். உன் முகம் வரும். உன் குரல் வரும். உன் கை என் உடலில் தொட்ட உணர்வு வரும். என் மனசு உன்னைத் தேடிக்கொண்டே இருக்கும்.”
நான் அவளுடைய முடியை மெதுவாகத் தடவினேன். “அக்கா… நானும் தான். கல்லூரியில் உட்கார்ந்திருக்கும்போது உன் நினைப்பு வரும். லெக்சர் கேட்கும்போது உன் சிரிப்பு நினைவுக்கு வரும். இரவில் தூங்க முடியாமல் உன் மெசேஜுக்காகக் காத்திருப்பேன். இன்றைக்கு உன்னை இப்படிக் கட்டிக்கொண்டிருக்கும்போதுதான் என் மனசு முழுசா நிறைவாக இருக்கிறது.”
நான் அவளுடைய நெற்றியில் முத்தம் கொடுத்தேன். பிறகு கன்னத்தில், உதட்டில் மெதுவாக முத்தம் கொடுத்தேன். இந்த முத்தம் நீண்டதாக இருந்தது. அவசரமில்லாமல், பயமில்லாமல், வெறும் அன்போடு. அவளுடைய உதடுகள் என்னுடன் இணைந்தன. என் நாக்கு அவளுடைய வாய்க்குள் மெதுவாக நுழைந்தது. அவளுடைய நாக்கு என்னுடன் விளையாடியது. நான் அவளுடைய இடுப்பைப் பிடித்து என் பக்கம் இழுத்தேன். அவள் என் முதுகை மெதுவாகத் தடவினாள். அத்தை மகள் கீதா கதை
முத்தம் விட்டதும் அவள் என் மார்பில் முகம் புதைத்துக்கொண்டு, “சுரேஷ்… நான் உன்னை ரொம்ப காதலிக்கிறேன் டா. இந்தக் காதல் என்னை சில சமயம் பயப்படுத்துகிறது. ஆனால் உன்னை விட்டுப் போக முடியாது. நீ இல்லாத ஒரு நாளும் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை. உன் தொடுதல் இல்லாமல் என் உடல் தவிக்கிறது.”
நான் அவளை இன்னும் இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டேன். “அக்கா… நானும் உன்னை அதே அளவுக்கு காதலிக்கிறேன். இந்த ரகசியம் எவ்வளவு நாளானாலும் நான் உன்னை விட மாட்டேன். ஒரு நாள் நாம் வெளியே வருவோம். உன் கையைப் பிடித்து நடப்போம். உன் பெயரை என் வாழ்க்கையோடு இணைப்போம்.”
அவள் என் கண்களைப் பார்த்தாள். அவளுடைய கண்களில் கண்ணீர் நின்றது. ஆனால் அவள் சிரித்தாள். “நீ அப்படிச் சொல்லும்போது என் இதயம் வேகமாக அடிக்கிறது. நான் உன்னை நம்புகிறேன் சுரேஷ். நம்முடைய காதல் வெல்லும் என்று நம்புகிறேன்.”
நாங்கள் சோபாவில் அமர்ந்தோம். அவள் என் மார்பில் தலையை வைத்துக்கொண்டாள். நான் அவளுடைய முடியை மெதுவாகத் தடவிக்கொண்டிருந்தேன். நீண்ட நேரம் அமைதி நிலவியது. அந்த அமைதியில் எங்களுடைய இதயத்துடிப்புகள் மட்டும் ஒலித்தன.
“சுரேஷ்…” அவள் மெல்லிய குரலில் தொடங்கினாள். “தம்பி இன்னும் போன் பண்ணுகிறான். பிரியாவோடு நல்லா இருக்கான். ஆனால் என்னைப் பற்றிக் கேட்கும்போது அவன் குரலில் இன்னும் சந்தேகம் இருக்கிறது. ‘சுரேஷ் வர்றானா?’னு கேட்பான். நான் ‘இல்லை’னு சொல்வேன். ஆனால் உள்ளுக்குள் பயம் இருக்கிறது.”
நான் அவளுடைய தோளை மெதுவாகத் தட்டினேன். “அக்கா… தம்பி புரிந்துகொள்வான். நேரம் எடுக்கும். ஆனால் நாம் பொறுமையாக இருக்கணும். இப்போது அம்மா, அப்பா அடிக்கடி வருகிறார்கள். அதனால் நாம் இன்னும் கவனமாக இருக்கணும். ஆனால் நம்முடைய காதலை நாம் விட மாட்டோம்.”
அவள் என் கையைப் பிடித்து முத்தமிட்டாள். “நீ எனக்கு பலமாக இருக்கிறாய் டா. உன் கையைப் பிடிக்கும்போது எல்லாப் பயமும் குறைந்துவிடுகிறது. உன் தொடுதல் என் உடலை அமைதிப்படுத்துகிறது.”
நான் அவளுடைய கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்தேன். பிறகு அவளுடைய கழுத்தில் மெதுவாக முத்தங்கள் கொட்டினேன். அவள் லேசாக நடுங்கினாள். “சுரேஷ்… மெதுவா…” என்று முனகினாள். ஆனால் என்னை விலக்கவில்லை. அத்தை மகள் கீதா கதை
நான் அவளுடைய சேலையின் முந்தானையை மெதுவாகத் தள்ளினேன். ப்ளவுஸின் ஹுக்குகளை ஒவ்வொன்றாகத் திறந்தேன். ஒவ்வொரு ஹுக்கும் திறக்கும்போதும் அவளுடைய மூச்சு வேகமாகியது. ப்ராவைக் கழற்றியதும் அவளுடைய மார்புகள் வெளியே வந்தன. நான் அவற்றைப் பார்த்து, மெதுவாக இரு கைகளாலும் பிடித்துப் பிசைந்தேன். பிறகு ஒரு மார்பை வாயில் எடுத்து மெதுவாக உறிஞ்சினேன். நாக்கால் நுனியைச் சுற்றி நக்கினேன். அவள் என் தலையை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு “சுரேஷ்… மெதுவா… ஆனால் நிறுத்தாதே…” என்று முனகினாள்.
நான் இரண்டு மார்புகளையும் மாறி மாறி உறிஞ்சி, நக்கி, முத்தமிட்டு நீண்ட நேரம் செலவிட்டேன். அவளுடைய உடல் மெல்ல மெல்ல சூடேறியது. நான் அவளுடைய வயிற்றில், தொடையில் முத்தங்கள் கொடுத்தேன். பாவாடையை மேலே தூக்கி, பான்டியை மெதுவாகக் கீழே இறக்கினேன். அவளுடைய அழகான, ஈரமான இடத்தைப் பார்த்து, மெதுவாக விரலால் தடவினேன். அவள் “ஆஹ்… சுரேஷ்…” என்று முனகினாள்.
நான் தலையைத் தாழ்த்தி அவளுடைய புண்டையை நாக்கால் மெதுவாக நக்கத் தொடங்கினேன். நீளமாக, மென்மையாக. அவள் தொடைகள் நடுங்கின. “சுரேஷ்… அங்க… ரொம்ப… ஆஹ்…” என்று அவள் குரல் உடைந்தது. நான் தொடர்ந்து நக்கி, உறிஞ்சி, விரலால் ஆட்டினேன். அவளுடைய உடல் நெளியத் தொடங்கியது. சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். அவளுடைய உடல் முழுவதும் நடுங்கி, “சுரேஷ்… வருகிறது… ஆஹ்…” என்று கத்தினாள்.
நான் மேலே வந்து அவளுடைய உதட்டை முத்தமிட்டேன். அவள் என் உதட்டைப் பிடித்து ஆழமாக முத்தமிட்டாள். நான் என் உடையைக் களைந்தேன். என் பூல் முழுவதும் நிமிர்ந்திருந்தது. அவள் அதைப் பார்த்து, மெதுவாகக் கையால் தொட்டாள். “சுரேஷ்… உள்ளே வா… மெதுவா… அன்பாக…” என்று சொன்னாள். அத்தை மகள் கீதா கதை
நான் அவள் மேல் ஏறினேன். என் பூலை அவளுடைய புண்டை வாயில் மெதுவாகத் தேய்த்தேன். பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உள்ளே தள்ளினேன். அவள் “ஆஆஹ்…” என்று முனகினாள். நான் முழுவதுமாக உள்ளே போனதும் நிறுத்தி, அவளுடைய முகத்தைப் பார்த்தேன். “அக்கா… வலிக்கிறதா?” என்று கேட்டேன். அவள் தலையை ஆட்டி, “இல்லை… ரொம்ப நல்லாக இருக்கிறது… ஆழமாகப் போடு டா…” என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக ஆட்டம் போடத் தொடங்கினேன். அவசரமாக இல்லை. ஒவ்வொரு ஆட்டமும் அன்போடு, உணர்ச்சியோடு இருந்தது. நான் அவளுடைய மார்பைப் பிசைந்துகொண்டே, அவளுடைய உதட்டை முத்தமிட்டுக்கொண்டே ஆட்டினேன். அவள் என் முதுகை நகம் பதியக் கீறினாள். “சுரேஷ்… உன்னை இப்படி உணரும்போது என் உலகம் நிற்கிறது… நீ என் உயிர் டா…” என்று முனகினாள்.
நாங்கள் நீண்ட நேரம் ஒன்றாக உருண்டோம். மெதுவாக, பிறகு கொஞ்சம் வேகமாக. அவளுடைய கால்கள் என் இடுப்பைச் சுற்றி இறுக்கின. நான் அவளுடைய காதில் “நான் உன்னை ரொம்ப காதலிக்கிறேன் அக்கா… எப்பவும் உன்னோடு இருப்பேன்…” என்று முணுமுணுத்தேன். அவள் “நானும்… உன்னை விட்டுப் போக மாட்டேன்…” என்று சொல்லி என்னை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள்.
கிட்டத்தட்ட முப்பத்தைந்து நிமிடங்கள் கழித்து அவளுடைய உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது. “சுரேஷ்… வருகிறது… என்னால் தாங்க முடியவில்லை… ஆஹ்… ஆஹ்…” என்று உரக்கக் கத்தினாள். அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். அதே நேரத்தில் நானும் அவள் உள்ளேயே வெளியேற்றினேன். ரெண்டு பேரும் வியர்வை நனைந்து, மூச்சு வாங்கியபடி ஒன்றாகக் கட்டிக்கொண்டு படுத்திருந்தோம்.
நான் அவளுடைய முகத்தில், நெற்றியில், கண்களில், உதட்டில் முத்தங்கள் கொட்டினேன். அவள் என் மார்பில் தலையை வைத்துக்கொண்டு, “சுரேஷ்… இந்தத் தருணங்கள் என் வாழ்க்கையில் மிகவும் விலைமதிப்பற்றவை. உன்னோடு இருக்கும்போது எல்லாப் பயமும் மறந்துவிடுகிறது. உன் இதயத்துடிப்பு என் காதில் விழும்போது என் மனசு அமைதியாகிறது.”
நான் அவளுடைய முடியைத் தடவிக்கொண்டே, “அக்கா… நாம் இன்னும் நிறைய இரவுகளை இப்படி ஒன்றாகக் கழிப்போம். ஒரு நாள் இந்த ரகசியம் தேவையில்லாமல் போகும். நாம் வெளியே வந்து, ஒன்றாக வாழ்வோம். உன் கையைப் பிடித்து தெருக்களில் நடப்போம். உன் பெயரை என் பெயரோடு இணைப்போம்.”
அவள் என் கண்களைப் பார்த்து சிரித்தாள். அந்தச் சிரிப்பில் அன்பு, நம்பிக்கை, சிறிது பயம் எல்லாம் கலந்திருந்தது. “சுரேஷ்… நீ அப்படிச் சொல்லும்போது என் கண்களில் கண்ணீர் வருகிறது. ஆனால் அவை சந்தோஷக் கண்ணீர்கள். நான் உன்னை நம்புகிறேன். நம்முடைய காதல் எல்லாத் தடைகளையும் தாண்டும் என்று நம்புகிறேன்.”
கொஞ்ச நேரம் அமைதியாக இருந்தோம். வெளியே காற்று மெதுவாக வீசியது. வீட்டின் உள்ளே எங்களுடைய மூச்சு மட்டும் ஒலித்தது. நான் அவளுடைய முதுகை மெதுவாகத் தடவினேன். அவள் என் விரல்களைப் பிடித்து முத்தமிட்டாள்.
பிறகு அவள் எழுந்து உட்கார்ந்து, என் முகத்தைப் பார்த்து, “சுரேஷ்… இன்றைக்கு இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருக்கட்டும். நான் உன்னை இன்னும் நிறைய தொடணும். உன் மார்பில் தலை வைத்துப் பேசணும். உன் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு உட்காரணும்.”
நான் சிரித்துக்கொண்டே அவளை மறுபடியும் என் பக்கம் இழுத்தேன். “அக்கா… நான் எங்கும் போக மாட்டேன். இன்றிரவு முழுக்க உன்னோடு தான் இருக்கிறேன்.”
நாங்கள் மறுபடியும் முத்தமிட்டோம். இந்த முத்தம் முதல் முத்தத்தை விட இன்னும் இனிமையாக இருந்தது. பயமில்லாமல், அவசரமில்லாமல், வெறும் அன்போடு. நான் அவளுடைய உதட்டை மெதுவாகக் கடித்து இழுத்தேன். அவள் “ஹ்ம்ம்…” என்று முனகினாள். என் கை அவளுடைய மார்பு மேல் போனதும் அவள் என் கையைப் பிடித்து இன்னும் அழுத்தினாள்.
நாங்கள் மறுபடியும் உடலுறவு கொண்டோம். இந்தத் தடவை இன்னும் மெதுவாக, இன்னும் அன்பாக. நான் அவளை மேலே உட்கார வைத்து, அவளுடைய இடுப்பைப் பிடித்து ஆட்டினேன். அவள் என் மார்பைப் பிடித்துக்கொண்டு ஆட்டம் போட்டாள். அவளுடைய மார்புகள் என் முகத்திற்கு அருகில் அசைந்தன. நான் அவற்றை உறிஞ்சினேன். அவள் “சுரேஷ்… ஆஹ்… இப்படி… ரொம்ப நல்லாக இருக்கிறது…” என்று முனகினாள்.
நீண்ட நேரம் கழித்து மறுபடியும் இருவரும் உச்சத்தை அடைந்தோம். அதற்குப் பிறகு அவள் என் மேல் விழுந்து, என் மார்பில் முகம் புதைத்துக்கொண்டு, “நான் உன்னை விட்டுப் போக மாட்டேன் டா… எப்பவும் உன்னோடு இருப்பேன்…” என்று முணுமுணுத்தாள். அத்தை மகள் கீதா கதை
காலை வரை நாங்கள் ஒன்றாக இருந்தோம். பேசினோம், சிரித்தோம், முத்தமிட்டோம், கட்டிக்கொண்டோம். அவள் என் வாழ்க்கையைப் பற்றிக் கேட்டாள். நான் அவளுடைய கனவுகளைப் பற்றிக் கேட்டேன். அவள் “நான் உன்னோடு ஒரு சின்ன வீட்டில் வாழ வேண்டும். காலையில் உன் முகத்தைப் பார்த்து எழுந்திருக்க வேண்டும். இரவில் உன் மார்பில் தலை வைத்துத் தூங்க வேண்டும்” என்று சொன்னாள்.
நான் அவளுடைய கையைப் பிடித்து, “அக்கா… அது நடக்கும். நான் உறுதியாகச் சொல்கிறேன். நம்முடைய காதல் வெல்லும்” என்று சொன்னேன்.
காலை 5:30 மணிக்கு நான் எழுந்தேன். அவள் இன்னும் தூங்கிக்கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய முகத்தில் அமைதி தெரிந்தது. நான் அவளுடைய நெற்றியில் ஒரு முத்தம் கொடுத்து, மெதுவாக எழுந்து உடையை அணிந்துகொண்டேன். அவள் கண்களைத் திறந்தாள். “போகிறாயா?” என்று கேட்டாள்.
நான் அவளை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டு, “போகிறேன் அக்கா… ஆனால் விரைவில் திரும்பி வருவேன். நீ என் மனசில் இருப்பாய்” என்று சொன்னேன்.
அவள் என் கையைப் பிடித்து, “சுரேஷ்… கவனமாகப் போ. உன்னை ரொம்ப காதலிக்கிறேன்” என்று சொல்லி என் உதட்டை முத்தமிட்டாள்.
நான் வெளியே வந்தபோது வானம் இன்னும் இருண்டிருந்தது. ஆனால் என் மனசுக்குள் ஒரு வெளிச்சம் பிறந்திருந்தது. கீதா அக்காவின் அன்பு என்னை நிரப்பியிருந்தது. இந்தக் காதல் எவ்வளவு ஆபத்தானதாக இருந்தாலும், எவ்வளவு ரகசியமாக இருந்தாலும் — இது என் உயிரின் உண்மை.
வீடு திரும்பும் வழியில் நான் நினைத்தேன். ஒரு நாள் இந்த ரகசியம் முடியும். ஒரு நாள் நாம் வெளியே வருவோம். ஒரு நாள் அவளுடைய கையைப் பிடித்து, உலகத்திற்கு முன்னால் “இவள் என் காதலி, என் வாழ்க்கை” என்று சொல்வேன்.
அந்த நம்பிக்கையோடு நான் நடந்தேன்.
தொடரும்…
அத்தை வீட்டுக்கு வந்து தங்கிய அந்த சில நாட்கள் எங்களுக்கு ஒரு நீண்ட பிரிவை உருவாக்கியது. வீட்டில் அத்தை இருக்கும்போது நான் வர முடியாது. கீதா அக்காவும் எனக்கு நீண்ட மெசேஜ் அனுப்ப முடியாது. சில சமயம் இரவில் தூங்கும்போது அவள் ரகசியமாக ஒரு வார்த்தை மட்டும் அனுப்புவாள் — “மிஸ் பண்றேன் டா…” அந்த மூன்று வார்த்தைகள் என் இதயத்தை இறுக்கிவிடும்.
ஒரு மாலை அத்தை ஊருக்குப் போவதாக சொன்னாள். மாமாவும் அன்றிரவு லேட் ஆகும் என்று சொல்லிவிட்டார். கீதா அக்கா எனக்கு மெசேஜ் அனுப்பினாள்:
“வீடு காலியாக இருக்கிறது டா… இன்றைக்கு உன்னைப் பார்க்கணும். வேகமாக வா. உன்னை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொள்ளணும்.”
நான் உடனே புறப்பட்டேன். வீட்டு வாசலை அடைந்ததும் என் இதயம் வேகமாக அடிக்கத் தொடங்கியது. கதவைத் தட்டியதும் அவள் திறந்தாள். என்னைப் பார்த்ததும் அவளுடைய முகம் மலர்ந்தது. ஆனால் கண்களில் ஒரு மெல்லிய கண்ணீர் இருந்தது. நான் உள்ளே நுழைந்ததும் அவள் கதவை மூடி, என்னை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள். அவளுடைய முகம் என் மார்பில் புதைந்தது. நான் அவளுடைய முடியை மெதுவாகத் தடவினேன்.
“சுரேஷ்…” அவள் குரல் தழுதழுத்தது. “இந்தச் சில நாட்கள் எனக்கு ரொம்ப நீண்டதாக இருந்தது. உன்னைப் பார்க்க முடியாமல், தொட முடியாமல்… இரவு தூங்கும்போது உன் வாசம் நினைவுக்கு வரும். உன் கை என் இடுப்பைப் பிடிப்பது நினைவுக்கு வரும். என் மனசு உன்னைத் தேடிக்கொண்டே இருக்கும்.”
நான் அவளுடைய தலையைத் தூக்கி, அவளுடைய கண்களைப் பார்த்தேன். “அக்கா… நானும் தான். ஒவ்வொரு நாளும் உன்னை நினைத்துக்கொண்டே இருந்தேன். உன் சிரிப்பு, உன் மெல்லிய குரல், உன் உதடுகளின் மென்மை… எல்லாம் என் மனசில் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. இன்றைக்கு உன்னை இப்படிக் கட்டிக்கொண்டிருக்கும்போதுதான் என் மனசு முழுசா அமைதியாக இருக்கிறது.”
நான் அவளுடைய நெற்றியில் ஒரு மென்மையான முத்தம் கொடுத்தேன். பிறகு அவளுடைய கண்களில், கன்னத்தில், உதட்டில் — மெதுவாக, அன்பாக முத்தங்கள் கொடுத்தேன். அவள் என் உதட்டைப் பிடித்து ஆழமாக முத்தமிட்டாள். இந்த முத்தம் அவசரமாக இல்லை. பயமாகவும் இல்லை. வெறும் அன்பு நிறைந்த, நீண்ட, இனிமையான முத்தம். என் நாக்கு அவளுடைய வாய்க்குள் மெதுவாக நுழைந்தது. அவளுடைய நாக்கு என்னுடன் விளையாடியது. உமிழ்நீர் பரிமாறிக்கொண்டோம். அவள் என் முதுகை மெதுவாகத் தடவினாள். அத்தை மகள் கீதா கதை
முத்தம் விட்டதும் அவள் என் கழுத்தில் முகம் புதைத்துக்கொண்டு, “சுரேஷ்… நான் உன்னை ரொம்ப காதலிக்கிறேன் டா. இந்தக் காதல் எனக்கு பயத்தைக் கொடுக்கிறது. ஆனால் இந்தக் காதல் இல்லாமல் நான் வாழ முடியாது. நீ என் உயிர். நீ என் மூச்சு. நீ என் எதிர்காலம்.”
நான் அவளை இன்னும் இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டேன். “அக்கா… நானும் உன்னை அதே அளவுக்கு காதலிக்கிறேன். வயசு வித்தியாசம், சொந்தம், சமூகம் — எல்லாம் எதிராக இருந்தாலும் என் மனசு உன்னைத் தான் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறது. நான் உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். ஒரு நாள் நாம் ஒன்றாக வாழ வேண்டும். உன் பெயரை என் வாழ்க்கையோடு இணைக்க வேண்டும்.”
அவள் என் மார்பில் முகம் புதைத்துக்கொண்டு அழுதாள். ஆனால் இந்த அழுகை வலியின் அழுகை அல்ல. அன்பின் அழுகை. “சுரேஷ்… நீ அப்படிச் சொல்லும்போது என் இதயம் நிற்கிறது. நான் உன்னை விட்டுப் போக மாட்டேன். எப்படியாவது நாம் ஒன்றாக இருப்போம். அம்மா, அப்பா ஒத்துக்கொள்ளாவிட்டாலும்… தம்பி எதிர்த்தாலும்… நான் உன்னைத் தேர்ந்தெடுப்பேன்.”
நான் அவளைத் தூக்கி படுக்கையறைக்கு எடுத்துச் சென்றேன். அவளை மெதுவாகப் படுக்கையில் படுக்கவைத்தேன். அவளுடைய முகத்தை இரு கைகளாலும் பிடித்து, மறுபடியும் முத்தமிட்டேன். இந்த முத்தம் இன்னும் ஆழமாக இருந்தது. நான் அவளுடைய கழுத்தில், காது பின்னால், தோளில் — மெதுவாக முத்தங்கள் கொட்டினேன். அவள் “ஹ்ம்ம்…” என்று மெல்லிய குரலில் முனகினாள்.
நான் அவளுடைய சேலையின் முந்தானையை மெதுவாகத் தள்ளினேன். ப்ளவுஸின் ஹுக்குகளை ஒவ்வொன்றாகத் திறந்தேன். ஒவ்வொரு ஹுக்கும் திறக்கும்போதும் அவளுடைய மூச்சு வேகமாகியது. ப்ராவைக் கழற்றியதும் அவளுடைய மார்புகள் வெளியே வந்தன. நான் அவற்றைப் பார்த்து, மெதுவாக இரு கைகளாலும் பிடித்துப் பிசைந்தேன். பிறகு ஒரு மார்பை வாயில் எடுத்து மெதுவாக உறிஞ்சினேன். நாக்கால் நுனியைச் சுற்றி நக்கினேன். அவள் என் தலையை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு “சுரேஷ்… மெதுவா… ஆனால் நிறுத்தாதே…” என்று முனகினாள்.
நான் இரண்டு மார்புகளையும் மாறி மாறி உறிஞ்சி, நக்கி, முத்தமிட்டு நீண்ட நேரம் செலவிட்டேன். அவளுடைய உடல் மெல்ல மெல்ல சூடேறியது. நான் அவளுடைய வயிற்றில், தொடையில் முத்தங்கள் கொடுத்தேன். பாவாடையை மேலே தூக்கி, பான்டியை மெதுவாகக் கீழே இறக்கினேன். அவளுடைய அழகான, ஈரமான இடத்தைப் பார்த்து, மெதுவாக விரலால் தடவினேன். அவள் “ஆஹ்… சுரேஷ்…” என்று முனகினாள். அத்தை மகள் கீதா கதை
நான் தலையைத் தாழ்த்தி அவளுடைய புண்டையை நாக்கால் மெதுவாக நக்கத் தொடங்கினேன். நீளமாக, மென்மையாக. அவள் தொடைகள் நடுங்கின. “சுரேஷ்… அங்க… ரொம்ப… ஆஹ்…” என்று அவள் குரல் உடைந்தது. நான் தொடர்ந்து நக்கி, உறிஞ்சி, விரலால் ஆட்டினேன். அவளுடைய உடல் நெளியத் தொடங்கியது. சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். அவளுடைய உடல் முழுவதும் நடுங்கி, “சுரேஷ்… வருகிறது… ஆஹ்…” என்று கத்தினாள்.
நான் மேலே வந்து அவளுடைய உதட்டை முத்தமிட்டேன். அவள் என் உதட்டைப் பிடித்து ஆழமாக முத்தமிட்டாள். நான் என் உடையைக் களைந்தேன். என் பூல் முழுவதும் நிமிர்ந்திருந்தது. அவள் அதைப் பார்த்து, மெதுவாகக் கையால் தொட்டாள். “சுரேஷ்… உள்ளே வா… மெதுவா… அன்பாக…” என்று சொன்னாள்.
நான் அவள் மேல் ஏறினேன். என் பூலை அவளுடைய புண்டை வாயில் மெதுவாகத் தேய்த்தேன். பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உள்ளே தள்ளினேன். அவள் “ஆஆஹ்…” என்று முனகினாள். நான் முழுவதுமாக உள்ளே போனதும் நிறுத்தி, அவளுடைய முகத்தைப் பார்த்தேன். “அக்கா… வலிக்கிறதா?” என்று கேட்டேன். அவள் தலையை ஆட்டி, “இல்லை… ரொம்ப நல்லாக இருக்கிறது… ஆழமாகப் போடு டா…” என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக ஆட்டம் போடத் தொடங்கினேன். அவசரமாக இல்லை. ஒவ்வொரு ஆட்டமும் அன்போடு, உணர்ச்சியோடு இருந்தது. நான் அவளுடைய மார்பைப் பிசைந்துகொண்டே, அவளுடைய உதட்டை முத்தமிட்டுக்கொண்டே ஆட்டினேன். அவள் என் முதுகை நகம் பதியக் கீறினாள். “சுரேஷ்… உன்னை இப்படி உணரும்போது என் உலகம் நிற்கிறது… நீ என் உயிர் டா…” என்று முனகினாள்.
நாங்கள் நீண்ட நேரம் ஒன்றாக உருண்டோம். மெதுவாக, பிறகு கொஞ்சம் வேகமாக. அவளுடைய கால்கள் என் இடுப்பைச் சுற்றி இறுக்கின. நான் அவளுடைய காதில் “நான் உன்னை ரொம்ப காதலிக்கிறேன் அக்கா… எப்பவும் உன்னோடு இருப்பேன்…” என்று முணுமுணுத்தேன். அவள் “நானும்… உன்னை விட்டுப் போக மாட்டேன்…” என்று சொல்லி என்னை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள்.
கிட்டத்தட்ட முப்பத்தைந்து நிமிடங்கள் கழித்து அவளுடைய உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது. “சுரேஷ்… வருகிறது… என்னால் தாங்க முடியவில்லை… ஆஹ்… ஆஹ்…” என்று உரக்கக் கத்தினாள். அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். அதே நேரத்தில் நானும் அவள் உள்ளேயே வெளியேற்றினேன். ரெண்டு பேரும் வியர்வை நனைந்து, மூச்சு வாங்கியபடி ஒன்றாகக் கட்டிக்கொண்டு படுத்திருந்தோம். அத்தை மகள் கீதா கதை
நான் அவளுடைய முகத்தில், நெற்றியில், கண்களில், உதட்டில் முத்தங்கள் கொட்டினேன். அவள் என் மார்பில் தலையை வைத்துக்கொண்டு, “சுரேஷ்… இந்தத் தருணங்கள் என் வாழ்க்கையில் மிகவும் விலைமதிப்பற்றவை. உன்னோடு இருக்கும்போது எல்லாப் பயமும் மறந்துவிடுகிறது. உன் இதயத்துடிப்பு என் காதில் விழும்போது என் மனசு அமைதியாகிறது.”
நான் அவளுடைய முடியைத் தடவிக்கொண்டே, “அக்கா… நாம் இன்னும் நிறைய இரவுகளை இப்படி ஒன்றாகக் கழிப்போம். ஒரு நாள் இந்த ரகசியம் தேவையில்லாமல் போகும். நாம் வெளியே வந்து, ஒன்றாக வாழ்வோம். உன் கையைப் பிடித்து தெருக்களில் நடப்போம். உன் பெயரை என் பெயரோடு இணைப்போம்.”
அவள் என் கண்களைப் பார்த்து சிரித்தாள். அந்தச் சிரிப்பில் அன்பு, நம்பிக்கை, சிறிது பயம் எல்லாம் கலந்திருந்தது. “சுரேஷ்… நீ அப்படிச் சொல்லும்போது என் கண்களில் கண்ணீர் வருகிறது. ஆனால் அவை சந்தோஷக் கண்ணீர்கள். நான் உன்னை நம்புகிறேன். நம்முடைய காதல் எல்லாத் தடைகளையும் தாண்டும் என்று நம்புகிறேன்.”
கொஞ்ச நேரம் அமைதியாக இருந்தோம். வெளியே காற்று மெதுவாக வீசியது. வீட்டின் உள்ளே எங்களுடைய மூச்சு மட்டும் ஒலித்தது. நான் அவளுடைய முதுகை மெதுவாகத் தடவினேன். அவள் என் விரல்களைப் பிடித்து முத்தமிட்டாள்.
பிறகு அவள் எழுந்து உட்கார்ந்து, என் முகத்தைப் பார்த்து, “சுரேஷ்… இன்றைக்கு இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருக்கட்டும். நான் உன்னை இன்னும் நிறைய தொடணும். உன் மார்பில் தலை வைத்துப் பேசணும். உன் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு உட்காரணும்.”
நான் சிரித்துக்கொண்டே அவளை மறுபடியும் என் பக்கம் இழுத்தேன். “அக்கா… நான் எங்கும் போக மாட்டேன். இன்றிரவு முழுக்க உன்னோடு தான் இருக்கிறேன்.”
நாங்கள் மறுபடியும் முத்தமிட்டோம். இந்த முத்தம் முதல் முத்தத்தை விட இன்னும் இனிமையாக இருந்தது. பயமில்லாமல், அவசரமில்லாமல், வெறும் அன்போடு. நான் அவளுடைய உதட்டை மெதுவாகக் கடித்து இழுத்தேன். அவள் “ஹ்ம்ம்…” என்று முனகினாள். என் கை அவளுடைய மார்பு மேல் போனதும் அவள் என் கையைப் பிடித்து இன்னும் அழுத்தினாள்.
நாங்கள் மறுபடியும் உடலுறவு கொண்டோம். இந்தத் தடவை இன்னும் மெதுவாக, இன்னும் அன்பாக. நான் அவளை மேலே உட்கார வைத்து, அவளுடைய இடுப்பைப் பிடித்து ஆட்டினேன். அவள் என் மார்பைப் பிடித்துக்கொண்டு ஆட்டம் போட்டாள். அவளுடைய மார்புகள் என் முகத்திற்கு அருகில் அசைந்தன. நான் அவற்றை உறிஞ்சினேன். அவள் “சுரேஷ்… ஆஹ்… இப்படி… ரொம்ப நல்லாக இருக்கிறது…” என்று முனகினாள்.
நீண்ட நேரம் கழித்து மறுபடியும் இருவரும் உச்சத்தை அடைந்தோம். அதற்குப் பிறகு அவள் என் மேல் விழுந்து, என் மார்பில் முகம் புதைத்துக்கொண்டு, “நான் உன்னை விட்டுப் போக மாட்டேன் டா… எப்பவும் உன்னோடு இருப்பேன்…” என்று முணுமுணுத்தாள்.
காலை வரை நாங்கள் ஒன்றாக இருந்தோம். பேசினோம், சிரித்தோம், முத்தமிட்டோம், கட்டிக்கொண்டோம். அவள் என் வாழ்க்கையைப் பற்றிக் கேட்டாள். நான் அவளுடைய கனவுகளைப் பற்றிக் கேட்டேன். அவள் “நான் உன்னோடு ஒரு சின்ன வீட்டில் வாழ வேண்டும். காலையில் உன் முகத்தைப் பார்த்து எழுந்திருக்க வேண்டும். இரவில் உன் மார்பில் தலை வைத்துத் தூங்க வேண்டும்” என்று சொன்னாள்.
நான் அவளுடைய கையைப் பிடித்து, “அக்கா… அது நடக்கும். நான் உறுதியாகச் சொல்கிறேன். நம்முடைய காதல் வெல்லும்” என்று சொன்னேன்.
காலை 5:30 மணிக்கு நான் எழுந்தேன். அவள் இன்னும் தூங்கிக்கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய முகத்தில் அமைதி தெரிந்தது. நான் அவளுடைய நெற்றியில் ஒரு முத்தம் கொடுத்து, மெதுவாக எழுந்து உடையை அணிந்துகொண்டேன். அவள் கண்களைத் திறந்தாள். “போகிறாயா?” என்று கேட்டாள்.
நான் அவளை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டு, “போகிறேன் அக்கா… ஆனால் விரைவில் திரும்பி வருவேன். நீ என் மனசில் இருப்பாய்” என்று சொன்னேன்.
அவள் என் கையைப் பிடித்து, “சுரேஷ்… கவனமாகப் போ. உன்னை ரொம்ப காதலிக்கிறேன்” என்று சொல்லி என் உதட்டை முத்தமிட்டாள்.
நான் வெளியே வந்தபோது வானம் இன்னும் இருண்டிருந்தது. ஆனால் என் மனசுக்குள் ஒரு வெளிச்சம் பிறந்திருந்தது. கீதா அக்காவின் அன்பு என்னை நிரப்பியிருந்தது. இந்தக் காதல் எவ்வளவு ஆபத்தானதாக இருந்தாலும், எவ்வளவு ரகசியமாக இருந்தாலும் — இது என் உயிரின் உண்மை. அத்தை மகள் கீதா கதை
வீடு திரும்பும் வழியில் நான் நினைத்தேன். ஒரு நாள் இந்த ரகசியம் முடியும். ஒரு நாள் நாம் வெளியே வருவோம். ஒரு நாள் அவளுடைய கையைப் பிடித்து, உலகத்திற்கு முன்னால் “இவள் என் காதலி, என் வாழ்க்கை” என்று சொல்வேன்.
அந்த நம்பிக்கையோடு நான் நடந்தேன்.
தொடரும்…
என்னிடம் பேச ஆசைபடும் பெண்கள் மற்றும் எனக்கு அடுத்த தொடர் கதை எழுத உண்மையான பெண்கள் வேணும் என்னுடைய டெலிக்ரம்க்கு மெசேஜ் பண்ணுங்க click Here (பெண்கள் மட்டும்)




